رأی شماره : ۲۶-۱۳۵۳/۳/۱۵
تاریخ: ۱۳۵۳/۳/۱۵
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
با توجه به مدلول ماده ٤٦ اصلاحی قانون مجازات عمومی مصوب خردادماه ۵۲ که در آن ترتیب تخفیف در مجازاتها معلوم گردیده ذکری از تخفیف مجازات اقامت اجباری نشده و ماده ۱۶ قانون مزبور که به صورت سابق تصویب گردیده در مقام همان مدت اقامت اجباری است تأثیر در مجازات مذکور در تبصره ذیل ماده ۱۷۳ قانون مجازات عمومی ندارد لذا رأى شماره ۱۱٦٦ - ۵۲/۸/۱۳ شعبه ۱۶ دادگاه استان به اتفاق آراء مرجح شناخته می شود. این رأی طبق ماده ۳ از مواد اضافی به قانون آئین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۳۷ برای دادگاهها لازم الاتباع است.