رأی شماره : ۹۲-۱۳۵۳/۱۰/۴
تاریخ: ۱۳۵۳/۱۰/۴
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ٢٤ لایحه قانون استخدام کشوری در توضیح حالات مختلفه استخدامی و ماده ۱۲۵ این قانون راجع به احضار حین خدمت هیچ یک مسقط حق ثابت مستخدمین طبق تبصره ۲ از ماده ۲ متمم قانون دو دوازدهم آذر و دی ماه ۱۳۲۳ نیست زیرا تبصره مزبور مقرر میدارد مدت خدمت وظیفه کلیه کارمندان به طور کلی جزء سابقه و برای ارتقاء آنها محسوب میشود و این تبصره در مقام اجراء با مادتين فوق الذکر و مقررات دیگر لایحه قانونی استخدام کشوری مغایرت ندارد بنابراین رأی تجدید نظر دائر به قبول احتساب مدت خدمت وظیفه انجام شده قبل از استخدام صحیح است.