رأی شماره : ۱۰۶-۱۳۵۳/۱۱/۱۶
تاریخ: ۱۳۵۳/۱۱/۱۶
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
نظر به اینکه ماده ۱۱ قانون تشدید مجازات رانندگان ناظر به تعیین کیفیات مشدده مجازاتهایی است که موضوع مادتين ٣ و ٤ آن قانون میباشد و متضمن تعیین جرم جداگانه نیست بنابراین ایراد صدمه بدنی موضوع ماده ٤ قانون تشدید مجازات رانندگان با جهات مقرر در ماده ۱۱ قانون مذکور نیز قابل گذشت خواهد بود.