⚖ دادرهنما

رأی شماره : ۵۲۶-۱۳۶۸/۲/۱۹

تاریخ: ۱۳۶۸/۲/۱۹
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
نظر به ماده ۴ قانون مدنی که مقرر میدارد اثر قانون نسبت به آتیه است و قانون نسبت به ماقبل خود اثر ندارد مگر اینکه در خود قانون مقررات خاصی اتخاذ شده باشد و نظر به اینکه در قانون تعیین موارد تجدید نظر احکام دادگاه ها و نحوه رسیدگی به آنها مصوب مهرماه ۱۳۶۷ مقررات خاصی برای رسیدگی به درخواست تجدید نظر محکوم علیه نسبت به احکام سابق دادگاههای کیفری قید نشده و بر طبق بند ب از مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی مصوب آذرماه ۱۳۴۹ آراء دادگاهها از حیث قابلیت اعتراض و پژوهش و فرجام تابع قانون مجری در زمان صدور آن می باشد، لذا محکوم علیه حکم کیفری که قبل از لازم الاجراء شدن قانون موارد تجدید نظر احکام دادگاه ها(4/9/1367) صادر گردیده نمی تواند رأساً به استناد قانون مزبور درخواست تجدید نظر نماید. این رأی بر طبق ماده ۳ از مواد الحاقی به قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۳۷ برای دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.