رأی شماره : ۵۳۹-۱۳۶۹/۸/۱
تاریخ: ۱۳۶۹/۸/۱
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۲ قانون تعیین موارد تجدید نظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی به آنها مصوب مهرماه ۱۳۶۷ دادگاه کیفری یک را مرجع بررسی نقض یا تأیید احکام دادگاههای کیفری ۲ قرارداده و بر این اساس رأی دادگاه کیفری ۲ بر تأیید قرار منع پیگرد از لحاظ جرم ندانستن عمل انتسابی در موارد مصرح در ماده ۱۶ این قانون قابل رسیدگی تجدید نظر در دادگاه کیفری یک میباشد بنابراین رأی شعبه چهارم دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح و منطبق با موازین قانونی است. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضائی مصوب سال ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها در موارد مشابه لازم الاتباع است.