رأی شماره : ۵۶۷-۱۳۷۰/۹/۱۹
تاریخ: ۱۳۷۰/۹/۱۹
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور ماده ۹ قانون تعیین موارد تجدید نظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی آنها مصوب ۱۴ مهرماه ١٣٦٧ که تکلیف قاضی صادر کننده حکم را نسبت به درخواست متقاضی تجدید نظر معین نموده ناظر به موردی است که خدمت قاضی در همان دادگاه ادامه داشته باشد اما اگر قاضی به محل دیگری منتقل شده و یا به هر عنوان دیگر در شغل قضایی سابق خود نباشد اعمال ماده مرقوم مورد پیدا نمیکند و پرونده باید برای رسیدگی به مرجع تجدید نظر ارسال شود بنابراین رویه شعبه ۱۲ دیوان عالی کشور که با این نظر مطابقت دارد صحیح تشخیص می شود. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب ۱۳۲۸ برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاه ها در موارد مشابه لازم الاتباع است.