شماره رأی: ۸۱۴-۱۴۰۰/۷/۲۰
تاریخ: ۱۴۰۰/۷/۲۰
رأی وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عالی کشور
با عنایت به سیاق عبارات ماده ۴ قانون اصلاح قانون مبارزه با مواد مخدر و الحاق موادی به آن مصوب ۱۳۷۶/۸/۱۷ با اصلاحات و الحاقات بعدی به ویژه عبارت به هر نحوی به کشور وارد و یا به هر طریقی صادر یا ارسال نماید و نیز اینکه در بند ۲ ماده ۱ قانون یاد شده کلمه «ارسال محفوف به کلمات وارد کردن و صادر کردن است و با توجه به لزوم تفسیر نصوص جزایی به طور مضیق و به نفع متهم عنوان جزایی ارسال مواد مخدر موضوع ماده صدرالذکر صرفاً شامل ارسال این مواد به خارج از کشور میشود و فرستادن مواد مخدر مذکور در این ماده از نقطه ای به نقطه ای دیگر در داخل کشور از شمول این عنوان جزایی خارج است و رفتار ارتکابی متهم حسب مورد میتواند مشمول عنوان جزایی دیگری قرار گیرد. بنا به مراتب رأی شعبه پنجاه و دهم دیوان عالی کشور تا حدی که با این نظر انطباق دارد به اکثریت آراء صحیح و قانونی تشخیص داده میشود. این رأی طبق ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲ با اصلاحات و الحاقات بعدی در موارد مشابه برای شعب دیوان عالی کشور دادگاهها و سایر مراجع اعم از قضایی و غیر آن لازم الاتباع است.