قانون الحاق به کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با قاچاق مواد مخدر و داروهای روانگردان
ماده 22 ـ وظایف هیأت
1 - بدون لطمه به وظایف کمیسیون تحت ماده 21 و وظایف مشترک هیأت و کمیسیون تحت کنوانسیون 1961، کنوانسیون اصلاحی 1961 و کنوانسیون 1971.
الف - چنانچه هیأت بر اساس بررسی اطلاعات واصله به خود به دبیر کل و یا به کمیسیون و یا اطلاعاتی که از طرف ارگان های مختلف سازمان ملل متحد دریافت نموده است، مستدلا به این نتیجه نایل گردد که اهداف کنوانسیون حاضر در مسایل مربوط به صلاحیت آن تحقق نیافته اند، می تواند یک و یا چند عضو را برای ارائه اطلاعات ذیربط دعوت نماید.
ب - در رابطه با مواد 12، 13 و 16
1 - پس از اقدام به موجب بند فرعی «الف» این ماده هیأت می تواند در صورت تشخیص ضرورت از عضو ذیربط تقاضا نماید تا تدابیر جبران کننده ای را که تحت آن شرایط برای اجرای مواد 12، 13 و 16 لازم به نظر می رسد، اتخاذ کند.
2 - هیأت قبل از اقدام به موجب بند 3 ذیل مکاتبات خود با عضو ذیربط تحت بندهای فرعی قبلی را محرمانه تلقی خواهد نمود.
3 - چنانچه هیأت احراز نماید که عضو ذیربط تدابیر جبرانی مورد تقاضا به موجب این بند فرعی را اتخاذ ننموده است، می تواند نظر اعضاء شورا و کمیسیون را به موضوع جلب نماید.
هر گونه گزارش منتشره توسط هیأت تحت این بند فرعی همچنین مشتمل بر نظریات عضو ذیربط خواهد بود، مشروط بر اینکه عضو مزبور چنین تقاضا نموده باشد.
2 - از هر یک از اعضاء دعوت خواهد شد تا نماینده ای را به جلسه هیأت که قرار است به منظور بررسی مسأله ای که برای آنها دارای اهمیت مستقیم می باشد تشکیل گردد، اعزام دارند.
3 - چنانچه تصمیم هیأت تحت این ماده به اتفاق آراء اتخاذ نشده باشد، نظرات اقلیت ذکر خواهد گردید.
4 - تصمیمات هیأت تحت این ماده با اکثریت دو سوم کلیه اعضای هیأت اتخاذ خواهد گردید.
5 - هیأت در مقام اجرای وظایف خود طبق بند فرعی 1 «الف» این ماده جنبه محرمانه کلیه اطلاعاتی را که در اختیار آن قرار خواهد گرفت، حفظ خواهد نمود.
6 - وظیفه هیأت تحت این ماده به اجرای معاهدات و یا قراردادهای منعقده فیمابین اعضاء طبق مقررات کنوانسیون حاضر، ناظر نخواهد بود.
7 - مفاد این ماده به اختلافات فیمابین اعضاء در چارچوب ماده 32 قابل اعمال نخواهد بود.