قانون وکالت مصوبه بیست و پنجم بهمن ماه 1315
فصل اول وکیل و شرایط وکالت
ماده 7 ـ باشخاص ذیل اجازه شغل وکالت داده نمیشود.
1 - اتباع خارجه.
2 (منسوخه 1400/11/10)- قضات و مستخدمین دولتی و بلدی و مملکتی در حین اشتغال بخدمت باستثناء استادان دانشکده حقوق گه اشتغال بتدریس یکی از شعب حقوقی دارند در صورت اجازه وزارت معارف.
3 - کسانیکه سن آنها کمتر از 25 سال است.
4 - محکومین بانفصال ابد از خدمات دولتی.
5 - اشخاصیکه مرتکب اعمالی شوند که منافی با شئون وکالت است.
6 - اشخاص مشهور بفساد اخلاق و تجاهر باستعمال مسکر و افیون و اعمال منافی عفت.
7 - اشخاصیکه تحت ولایت یا قیمومت هستند.
8 - محکومین بجنایت مطلقا و محکومین بجنحه که بموجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی یا از شغل وکالت باشد و یا اینکه محکمه محرومیت مزبور را در حکم خود قید کرده باشد.
9 - کسانیکه باتهام ارتکاب جنایت یا جنحه که بموجب قانون مستلزم محرومیت از حقوق اجتماعی است تحت محاکمه هستند.
10 - اشخاصیکه بامر وزیر عدلیه طبق ماده 47 اینقانون از شغل وکالت معلق هستند.
11 - اشخاصیکه طبق حکم محکمه از وکالت محروم شده اند.
12 - وکلا که وجه پروانه وکالت را در موعد مقرر نپردازند.
13 - وکلائیکه در ظرف مدتی که وزارت عدلیه برای اجرای ماده 1 این قانون در هر حوزه قضائی تعیین مینماید درخواست پروانه وکالت ننمایند.