قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی
تاریخ تصویب: 1396/08/24
با اصلاحات و الحاقات بعدی
تبصره ـ دولت مکلف است تمهیدات لازم جهت آموزش و تربیت افراد جهت کسب شایستگی های نوآوری و کارآفرینی در این نظام را در راستای تحقق اهداف مذکور در بندهای (1) و (2) سیاست های کلی اشتغال و بندهای (1) و (5) سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی، ظرف مدت شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون تهیه و تصویب کند.
تبصره ـ منظور از شاخصهای توافق شده سطوح صلاحیت و توسعه حرفه ای ملی است که مورد توافق ذی نفعان اقتصادی، ارائه کنندگان آموزشهای فنی و حرفه ای، کارشناسان خبره و نظام آموزشی باشد و توسط شورای عالی یا تحت نظر این نهاد تدوین خواهد شد.
۴- شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: نهادی است ملی که وظیفه هماهنگی در سیاست گذاری و مدیریت در برنامه ریزی نظام آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی کشور را برعهده دارد .
۵- مرکز سنجش آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و تعیین صلاحیت های حرفه ای: مرکزی است وابسته به شورای عالی که برای سنجش و ارزشیابی آموزش های موضوع این قانون و تعیین صلاحیت حرفه ای نیروی کار در سطح ملی و منطقه ای (استانی) ایجاد و تجهیز شده است.
۶- جامعه هدف در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: دستگاههای حاکمیتی، مردم، بنگاهها و مراکز تولیدی و خدماتی بخشهای صنعت، خدمات، کشاورزی دولتی و غیردولتی، اتحادیه ها، صنوف و تعاونی ها هستند، که از شایستگی ها و مهارت های ایجادشده ناشی از این آموزش ها بهره مند می شوند.
۷- دستگاههای مجری آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی: تمام ارائه دهندگان دولتی، غیردولتی، تعاونی ها و بنگاههای اقتصادی در قلمرو این آموزش ها، که ارائه دهنده آموزش های رسمی و غیررسمی و سازمان نایافته هستند.
8- آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی رسمی: آموزشی است که جهت کسب شایستگی های حرفه ای و شغلی از دوره متوسطه نظام آموزشی و بالاتر توسط وزارت آموزش و پرورش و مؤسسات آموزش عالی از قبیل دانشگاه فنی و حرفه ای، دانشگاه جامع علمی کاربردی و دانشگاه آزاد اسلامی ارائه و به أخذ مدرک تحصیلی و حرفه ای مربوط منجر می شود. اتمام موفقیت آمیز هر سطح به همراه تجارب واقعی دنیای کار مجوز ورود به سطح بعدی آموزش ها است.
۹- آموزش و تربیت فنی و حرفه ای و مهارتی غیررسمی: آموزشی است که در خارج از نظام آموزشی رسمی طبق برنامه ای مشخص ارائه و به أخذ گواهینامه شایستگی و صلاحیت شغلی می انجامد. این آموزش ها توسط سازمان آموزش فنی و حرفه ای، دستگاههای اجرائی و بنگاههای اقتصادی ارائه می شود. نوع دیگر این آموزش ها به صورت فردی و سازمان نایافته جهت توسعه شایستگی ها و صلاحیت های شغلی و حرفه ای صورت می پذیرد. هر دو نوع این آموزش ها قابل ارزشیابی و همسطح سازی با آموزش های رسمی می باشد.
10- واحد حرفه: مجموعه ای از حرفه ها در سطح صلاحیت ملی است. حرفه نیز مجموعه ای از مشاغل است که شباهت معقولی از نظر کارها، دانش، مهارت و نگرشهای موردنیاز دارد.
تبصره ـ دستگاههای مجری آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی باید مقررات آموزشی خود را در چهارچوب این قانون اصلاح نمایند.
تبصره 1 ـ افراد موضوع بند (۱۴) به پیشنهاد دبیرخانه شورای عالی و تصویب اکثریت اعضای دارای حق رأی شورای عالی انتخاب و با حکم معاون اول رئیس جمهور برای مدت چهار سال منصوب می شوند. انتخاب مجدد آنان بلامانع است.
تبصره 2 ـ دبیرخانه شورای مذکور با استفاده از نیروی انسانی و امکانات موجود در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مستقر و دبیر آن از میان مدیران مجرب دستگاههای اجرائی توسط معاون اول رئیس جمهور (بدون حق رأی) منصوب می شود.
تبصره 3 ـ سایر وزرا حسب مورد به دعوت رئیس شورا (بدون حق رأی) حضور می یابند.
تبصره ـ صلاحیت و شایستگی مجریان آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی توسط مرکز ملی سنجش تعیین می شود.
قانون فوق مشتمل بر یازده ماده و هفت تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و چهارم آبان ماه یکهزار و سیصد و نود و شش مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۸/ ۹/ ۱۳۹۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علی لاریجانی