قانون مدنی
جلد اول - در اموال ‹ کتاب دوم - در اسباب تملّک ‹ باب اول - در عقود و تعهّدات بطور کلی ‹ فصل چهارم در بیان شرایطی که در ضمن عقد میشود ‹ مبحث دوم - در احکام شرط
ماده 242 ـ هر گاه در عقد شرط شده باشد که مشروط علیه مال معین را رهن دهد و آن مال تلف یا معیوب شود مشروط له اختیار فسخ معامله راخواهد داشت نه حق مطالبه عِوض رهن یا اَرش عیب و اگر بعد از آنکه مال را مشروط له برهن گرفت آن مال تلف یا معیوب شود دیگر اختیار فسخ ندارد.