⚖ دادرهنما

قانون شوراهای حل اختلاف

مشاهدهٔ متنِ کاملِ قانون
فصل اول - ساختار و تشکیلات
ماده 6 ـ قوه قضائیه می ‌تواند برای اجرای این قانون حداکثر ده هزار نفر نیروی انسانی لازم را ظرف پنج سال از میان اشخاص واجد شرایط استخدام از طریق آزمون عمومی و تخصصی به صورت پیمانی یا قرارداد کار معین بکارگیری نماید. کارکنان تمام وقت شورای حل ‌اختلاف (اعم از اعضا یا سایر کارکنان) که تا تاریخ بیست و نهم اسفند ماه سال 1401، در شوراها مشغول به کار شده اند، در اولویت استخدام هستند. اولویت‌ های استخدام بر اساس معیارهای توانمندی، سوابق همکاری، تخصص، مدرک تحصیلی و حچسن [حُسن] رفتار در آیین ‌نامه ‌ای که ظرف سه ماه پس از لازم ‌الاجرا شدن این قانون به ‌تصویب رئیس قوه قضائیه می ‌رسد، تعیین می ‌شود.
تبصره 1 ـ قوه قضائیه می ‌تواند افرادی را که به ‌موجب این قانون استخدام می ‌شوند، همزمان در شعب دادگاههای صلح و همچنین شعب شوراها به جای کارکنان فعلی شوراها بکارگیری نماید.
تبصره 2 ـ سوابق اشتغال در شورا به حداکثر سن قانونی اضافه می ‌شود.
تبصره 3 ـ منابع مالی مورد نیاز برای استخدام موضوع این ماده، از محل اعتبارات مصوب مرکز و همچنین از محل درآمدهای اختصاصی موضوع ماده (۳۸) و افزایش درآمدهای حاصل از اجرای مواد (۱۲)، (۱۴) و (۱۹) و کاهش هزینه های ماده (۵) این قانون تأمین می ‌شود.
تبصره 4 ـ دولت مکلف است شناسه استخدام اشخاص موضوع این ماده را در اختیار قوه قضائیه قرار دهد.
تبصره 5 ـ از تاریخ لازم ‌الاجرا شدن این قانون، عضویت جدید در شوراهای حل ‌اختلاف، افتخاری، داوطلبانه و تبرعی بوده و هرگونه استخدام و بکارگیری اعضای جدید تحت هر عنوان در شوراها و پرداخت هرگونه حق بیمه برای آنها ممنوع است. مرکز می ‌تواند صرفاً به تناسب فعالیت از آنها تقدیر به عمل آورد.
تبصره 6 ـ قوه ‌قضائیه مجاز است از بازنشستگان دستگاههای اجرائی از جمله بازنشستگان قوه ‌قضائیه به عنوان عضو، در شوراها استفاده نماید.