قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مواد روانگردان
مقدمه اعضای این کنوانسیون، با ابراز علاقه به سلامت و رفاه نوع بشر،
ماده 1 ـ تعاریف
1 - اصطلاحات زیر در این کنوانسیون، مفاهیم زیر را خواهند داشت مگر در مواردی که به گونه دیگری به صراحت قید شده، و یا فحوای عبارت مفهوم دیگری را برساند:
الف - اصطلاح «شورا» یعنی شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد.
ب - اصطلاح «کمیسیون» یعنی کمیسیون مواد مخدر شورا.
پ - اصطلاح «هیئت» یعنی هیات بینالمللی نظارت بر مواد مخدر که در کنوانسیون واحده مواد مخدر (1340 هجری شمسی برابر با 1961 میلادی)تعیین شده است.
ت - اصطلاح «دبیر کل» یعنی دبیر کل سازمان ملل متحد.
ث - اصطلاح «مواد روانگردان» یعنی هر ماده اعم از طبیعی یا صنعتی یا هریک از مواد طبیعی مندرج در فهرستهای شماره (1)، (2)، (3) یا (4)
ج - اصطلاح «ترکیب» یعنی:
1 - هر محلول و یا مخلوط در هر وضعیت فیزیکی که در آن یک یا چند ماده روانگردان وجود داشته باشد.
2 - یک یا چند ماده روانگردان بصورت مقدار (دوز) خوراکی.
چ - اصطلاح «فهرست شماره 1، فهرست شماره 2، فهرست شماره 3، فهرست شماره 4» یعنی فهرستهای مواد روانگردانی که بر همین قیاس شماره گذاری شده و پیوست این کنوانسیون گردیده و طبق ماده (2) اصلاح میشود.
ح - اصطلاحات «ورود» و «صدور» در معنای ضمنی خود به معنی حمل مواد روانگردان از یک کشور به کشور دیگر میباشد.
خ - اصطلاح «ساخت» یعنی کلیه فرآیندهائی که بتوان بوسیله آن مواد روانگردان را بدست آورد و این اصطلاح شامل تصفیه و تبدیل یک ماده روانگردان به ماده روانگردان نیز میگردد. این اصطلاح همچنین شامل ساخت ترکیباتی بجز آنهائی که در داروخانهها با نسخه ساخته میشوند، میباشد.
د - اصطلاح «قاچاق» یعنی ساخت و یا هر نوع داد و ستد مواد روانگردان که برخلاف مفاد این کنوانسیون انجام گیرد.
ذ - اصطلاح «منطقه» یعنی هر قسمت از یک کشور که مطابق ماده (28) به عنوان یک موجودیت مجزا برای اهداف این کنوانسیون بکار رود.
ر - اصطلاح «ساختمانها» یعنی بناها یا هر بخشی از بناها شامل زمین متعلق به آن.