قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مواد روانگردان
تاریخ تصویب: 1377/03/26
با اصلاحات و الحاقات بعدی
تبصره ـ رعایت اصل (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در مورد بندهای ماده (31) این قانون الزامی است.
بسمالله الرحمن الرحیم
کنوانسیون مواد روانگردان
با توجه به نگرانی نسبت به مشکلات بهداشت همگانی و اجتماعی، ناشی از استعمال نابجای برخی از مواد روانگردان،
با عزم به پیشگیری و مبارزه با استعمال نابجای چنین موادی و قاچاق آن، که استعمال نابجای آن را افزایش میدهد،
با توجه به این که اقدامات شدید برای محدود کردن استعمال چنین موادی به مقاصد قانونی ضروری میباشد،
با علم به اینکه مصرف مواد روانگردان برای مقاصد پزشکی و علمی ضروری است و موجود بودن آنها برای چنین مقاصدی نبایستی بیجهت محدودشود،
با اعتقاد به اینکه اقدامات مؤثر بر علیه مصرف نابجای چنین موادی مستلزم همکاری و اقدام همگانی است، با اذعان به صلاحیت سازمان ملل متحد درامر نظارت بر مواد روانگردان و ابراز تمایل به اینکه نهادهای بینالمللی مربوط باید در چهارچوب سازمان مزبور قرار گیرند.
با علم به اینکه یک کنوانسیون بینالمللی برای نیل به هدفهای فوق لازم است،
به قرار زیر توافق مینمایند
مقدمه اعضای این کنوانسیون، با ابراز علاقه به سلامت و رفاه نوع بشر،
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن کنوانسیون شامل مقدمه و سی و سه ماده و یک ضمیمه در جلسه علنی روز سهشنبه مورخ بیست وششم خرداد ماه یکهزار و سیصد و هفتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 1377/3/31 به تأیید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - علیاکبر ناطق نوری