قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مواد روانگردان
ماده واحده ـ به دولت اجازه داده میشود به کنوانسیون مواد روانگردان مصوب 1971 میلادی برابر با 1349 هجری شمسی مشتمل بر (1)مقدمه، (33) ماده و (1) ضمیمه به شرح پیوست ملحق شده و اسناد مربوط را تسلیم نماید.
تبصره ـ رعایت اصل (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در مورد بندهای ماده (31) این قانون الزامی است.
بسمالله الرحمن الرحیم
کنوانسیون مواد روانگردان
با توجه به نگرانی نسبت به مشکلات بهداشت همگانی و اجتماعی، ناشی از استعمال نابجای برخی از مواد روانگردان،
با عزم به پیشگیری و مبارزه با استعمال نابجای چنین موادی و قاچاق آن، که استعمال نابجای آن را افزایش میدهد،
با توجه به این که اقدامات شدید برای محدود کردن استعمال چنین موادی به مقاصد قانونی ضروری میباشد،
با علم به اینکه مصرف مواد روانگردان برای مقاصد پزشکی و علمی ضروری است و موجود بودن آنها برای چنین مقاصدی نبایستی بیجهت محدودشود،
با اعتقاد به اینکه اقدامات مؤثر بر علیه مصرف نابجای چنین موادی مستلزم همکاری و اقدام همگانی است، با اذعان به صلاحیت سازمان ملل متحد درامر نظارت بر مواد روانگردان و ابراز تمایل به اینکه نهادهای بینالمللی مربوط باید در چهارچوب سازمان مزبور قرار گیرند.
با علم به اینکه یک کنوانسیون بینالمللی برای نیل به هدفهای فوق لازم است،
به قرار زیر توافق مینمایند