قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب (در امور مدنی)
کتاب اول - در امور مدنی کلیات ‹ باب سوم - دادرسی نخستین ‹ فصل یازدهم - رأی ‹ مبحث ششم - دادرسی فوری
ماده 325 ـ قبول یا رد درخواست دستور موقت مستقلاً قابل اعتراض و تجدیدنظر و فرجام نیست. لکن متقاضی می تواند ضمن تقاضای تجدیدنظر به اصل رأی نسبت به آن نیز اعتراض و درخواست رسیدگی نماید. ولی در هر حال رد یا قبول درخواست دستور موقت قابل رسیدگی فرجامی نیست.
تبصره 1 ـ اجرای دستور موقت مستلزم تأیید رئیس حوزه قضایی می باشد.
تبصره 2 ـ درخواست صدور دستور موقت مستلزم پرداخت هزینه دادرسی معادل دعاوی غیرمالی است.